“இனி எங்கே போவது?” – அகதியாக வந்த ஈரானியர்களை நிச்சயமற்ற நிலையில் தள்ளும் கனடாவின் புதிய சட்டம்

ஷய்தாவின் (Shayda) சகோதரர்கள், சகோதரிகள் பல ஆண்டுகளாக அவரை ஈரானை விட்டு வெளியேறுமாறு கேட்டுக்கொண்டே இருந்தனர்.

ஈரான் புரட்சிக்குப் பிறகு, அவருடைய தந்தை தெஹ்ரானிலுள்ள புகழ்பெற்ற எவின் சிறைச்சாலையில் (Evin Prison) 16 மாதங்கள் அடைக்கப்பட்டிருந்தார். அங்கு அவர் சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டதாக குடும்பத்தினர் கூறுகின்றனர். அரசுக்கு எதிரான அரசியல் தொடர்புகள் இருந்ததாகக் கூறி சில உறவினர்கள் பின்னர் தூக்கிலிடப்பட்டனர். இதற்கிடையில், அவரது சகோதரர்கள் மற்றும் சகோதரிகள் கனடா, பிரான்ஸ் மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் புதிய வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொண்டனர்.

ஆனால் தற்போது 50 வயதுகளின் இறுதியில் உள்ள ஷய்தா மட்டும், “ஒருநாள் நிலைமை மாறும்” என்ற நம்பிக்கையில் ஈரானிலேயே தங்கியிருந்தார்.

அவர் குடும்ப வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட திருமண வாழ்க்கையை கடந்து வந்தார். விளம்பரத் துறையில் ஒரு தொழில் வாழ்க்கையை உருவாக்கினார். அதே நேரத்தில், அடக்குமுறை அரசுக்கு எதிராக அமைதியான எதிர்ப்புகளிலும் ஈடுபட்டார்.

(ஈரானுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டால் துன்புறுத்தப்படுவேன் என்ற அச்சம் காரணமாக CBC News அவரது உண்மையான பெயரை வெளியிடவில்லை.)

மக்சா அமினியின் மரணத்திற்குப் பிறகான போராட்டங்களில் பங்கேற்றார்

2022 ஆம் ஆண்டு 22 வயதான மக்சா அமினி (Mahsa Amini) உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து நாடு முழுவதும் வெடித்த போராட்டங்களில் ஷய்தா கலந்து கொண்டார்.

ஒரு முறை, மெட்ரோ ரயிலில் பயணித்தபோது, “நல்லொழுக்க காவல்துறையினரால்” (Morality Police) கைது செய்யப்படுவதிலிருந்து மிகவும் நெருக்கமாக தப்பியதாக அவர் கூறுகிறார்.

ஹிஜாப் விதிமுறைகளை மீறியதாக குற்றம் சாட்டி அவரது கார் மூன்று முறை பறிமுதல் செய்யப்பட்டதாகவும் அவர் தெரிவிக்கிறார்.

அகதியாக கனடா வந்தார்

கடந்த ஆண்டு அவர் கனடாவுக்கு வந்து அகதி அந்தஸ்திற்காக விண்ணப்பித்தார்.

ஆனால் CBC News-க்கு பேசிய மற்றொரு ஈரானிய பெண்ணுடன் சேர்ந்து, அவரது வழக்கும் புதிய கூட்டாட்சி அகதி சட்டத்தின் சிக்கலில் சிக்கியுள்ளது.

இந்த புதிய சட்டத்தின்படி, கனடாவிற்கு முதன்முதலில் வந்த நாளிலிருந்து ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக காத்திருந்து அகதி கோரிக்கை செய்தால், அந்த விண்ணப்பம் ஏற்கப்படாமல் போகலாம்.

ஏன் இந்த சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது?

மார்ச் மாதத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட Bill C-12 என்ற சட்டம், சுமார் 300,000 வழக்குகள் வரை உயர்ந்திருந்த அகதி விண்ணப்ப குவியலைக் குறைப்பதற்காக கொண்டு வரப்பட்டது.

இந்தச் சட்டத்தை ஆதரிப்பவர்கள், கனடாவுக்கு வந்த உடனேயே பாதுகாப்பு தேடும் நபர்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்க இது உதவும் எனக் கூறுகின்றனர்.

ஆனால் அகதி வழக்கறிஞர்கள் வேறுபட்ட கருத்தை முன்வைக்கின்றனர்.

ஈரான் போன்ற ஆபத்தான நாடுகளிலிருந்து வந்த பலர் தற்போது ஒரு “நிச்சயமற்ற இடைநிலை வாழ்க்கையில்” (Limbo) சிக்கியுள்ளதாக அவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

கனடாவிற்கு முதலில் சுற்றுலாவாக வந்தார்

2023 ஆம் ஆண்டு ஷய்தா தனது சகோதரரைச் சந்திக்க டொராண்டோவுக்கு வந்திருந்தார்.

அந்த நேரத்தில் அவர் கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறியிருந்தார். இதுவும் அவரை ஈரான் அரசின் குறிவைக்கும் பட்டியலில் சேர்த்ததாக அவர் கூறுகிறார்.

அப்போது அவரது சகோதரர் கனடாவிலேயே தங்குமாறு வலியுறுத்தினார்.

ஆனால் ஷய்தா மீண்டும் ஈரானுக்குத் திரும்பினார்.

பின்னர் நாட்டின் நிலைமை மேலும் மோசமடைந்ததால், கனடாவிற்கு தப்பிச் செல்லத் திட்டமிட்டார்.

“எனது நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டேன். மனதளவில் முற்றிலும் சோர்ந்துபோயிருந்தேன்,” என்று அவர் கூறுகிறார்.

போருக்குப் பிறகு மீண்டும் கனடா

2025 ஆகஸ்ட் மாதத்தில், ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு இடையிலான 12 நாள் போருக்குப் பிறகு விமான சேவைகள் மீண்டும் தொடங்கியதும், ஷய்தா டொராண்டோவுக்கு வந்தார்.

சில நாட்களுக்குள் அகதி விண்ணப்பத்தை சமர்ப்பித்தார்.

அவரது வழக்கு வலுவானதாக இருந்ததால், அதிகாரிகள் அதனை விரைவான பரிசீலனைக்குத் தேர்வு செய்தனர் என்று அவரது வழக்கறிஞர் கூறுகிறார்.

ஆனால் பின்னர் புதிய சட்டத்தின் கீழ் அவரது விண்ணப்பம் தகுதியற்றதாக அறிவிக்கப்படலாம் என்று எச்சரிக்கும் கடிதம் வந்தது.

ஏனெனில் அவர் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கனடாவிற்கு ஒரு முறை வந்திருந்தார்.

நிரந்தர குடியுரிமைக்கான தெளிவான பாதை இல்லை

பொதுவாக நாடு கடத்தப்படவிருக்கும் நபர்களுக்கு, Pre-Removal Risk Assessment என்ற இறுதி பாதுகாப்பு மதிப்பீடு கிடைக்கும்.

ஆனால் ஷய்தா போன்றவர்களுக்கு அது கூட கிடைக்கவில்லை.

ஏனெனில் ஈரான் போன்ற நாடுகளுக்கு தற்போது கனடா நாடுகடத்தலை நிறுத்தி வைத்துள்ளது.

இதனால் அவர்கள் நாடு கடத்தப்பட மாட்டார்கள். ஆனால் அகதி அந்தஸ்தோ அல்லது நிரந்தர குடியுரிமையோ பெறுவதற்கான தெளிவான வழியும் இல்லை.

Canadian Council for Refugees அமைப்பின் தலைவர் அஸ்மா ஃபய்சி கூறுகிறார்:

“இவர்கள் அகதி தீர்மான செயல்முறையிலிருந்தே வெளியேற்றப்பட்டுவிட்டார்கள். கையில் எதுவும் இல்லை.”

குடும்பங்களும் பாதிக்கப்படுகின்றன

இந்த நிலைமையால் கணவர், மனைவி, பிள்ளைகளுடன் மீண்டும் இணைவது மிகவும் கடினமாகிறது.

வேலை பெறுவதும், கல்வி கற்பதும், சுகாதார சேவைகளைப் பெறுவதும் சிரமமாகிறது.

உதாரணமாக, ஆஸ்திரேலியாவில் இருக்கும் ஷய்தாவின் மகள் கனடாவிற்கு வந்து தாயுடன் சேர்ந்து வாழ திட்டமிட்டிருந்தார்.

மற்றொரு ஈரானிய பெண்ணின் கதை

மொன்றியல் நகரில் வசிக்கும் 47 வயதான மற்றொரு ஈரானிய பெண், மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் கனடா வந்தார்.

ஆனால் தனது இளம்பெண் மகளை பாதுகாப்பாக கனடாவிற்கு கொண்டு வர முயன்றதால், அகதி விண்ணப்பத்தை தாமதப்படுத்தினார்.

அவரது மகளின் பள்ளியில் நிகழ்ந்ததாக சந்தேகிக்கப்படும் இரசாயனத் தாக்குதலால் நுரையீரல் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டதாகவும், தலைமுடி ஹிஜாப்பிற்கு வெளியே தெரிந்ததற்காக நல்லொழுக்க காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்பட்டதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.

கடந்த ஆண்டு தாய், மகள் கனடாவில் மீண்டும் இணைந்தனர்.

ஆனால் புதிய சட்டத்தின் கீழ் தாயின் விண்ணப்பமும் தகுதியற்றதாகக் கருதப்படலாம் என அறிவிக்கப்பட்டது.

“இது ஒரு முட்டுக்கட்டை நிலை. என் நாட்டிற்குத் திரும்ப முடியாது. இந்த நாட்டில் சாதாரணமாக வாழவும் முடியவில்லை,” என்று அவர் கூறுகிறார்.

மனிதாபிமான அடிப்படையிலான விண்ணப்பம் மட்டுமே வழி

இவர்களுக்கு தற்போது இருக்கும் ஒரே மாற்று வழி, Humanitarian and Compassionate Grounds அடிப்படையில் நிரந்தர குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிப்பது.

ஆனால் அதற்கான காத்திருப்பு காலம் தற்போது 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உள்ளது.

Canadian Association of Refugee Lawyers (CARL) அமைப்பின் தலைவர் ஐஸ்லிங் பாண்டி கூறுகிறார்:

“இவர்களுக்கு தற்போது செயல்படக்கூடிய எந்த நம்பகமான வழியும் இல்லை. இது மிகவும் கவலைக்கிடமான நிலைமை.”

சட்டத்திற்கு எதிராக சவால்கள்

CARL அமைப்பு இந்தச் சட்டத்திற்கு எதிராக அரசியலமைப்பு அடிப்படையிலான சட்டப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகிறது.

ஷய்தாவின் வழக்கறிஞரான அர்காவன் ஜெராமியும் இந்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள பல வழக்கறிஞர்களில் ஒருவர்.

“நான் ஒரு போராளி. இந்தப் போராட்டத்தை நான் கைவிடப் போவதில்லை,” என்று அவர் கூறுகிறார்.

சட்டத்தை ஆதரிப்பவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

Bill C-12 சட்டத்தை முன்வைத்த சுயேட்சை செனட்டர் டோனி டீன் (Tony Dean) கூறுகையில்:

பலர் தற்காலிக விசா, வேலை அனுமதி அல்லது சுற்றுலா விசாவில் கனடா வந்து, பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே அகதி விண்ணப்பங்களைச் செய்யத் தொடங்கியதால் அரசு கவலை அடைந்தது.

“உண்மையாகவே பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டவர்கள் வரிசையில் மேலும் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டனர்,” என்று அவர் கூறினார்.

ஆனால் ஷய்தா போன்றவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களைப் பற்றி தமக்கு முழுமையான தகவல் இல்லை என்றும் அவர் ஒப்புக்கொண்டார்.

விதிவிலக்குகள் வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை

பல மனித உரிமை அமைப்புகள் மற்றும் ஆதரவாளர்கள், பாதிக்கப்படக்கூடிய நபர்களுக்கு விதிவிலக்குகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று நாடாளுமன்றத்தில் கோரிக்கை வைத்துள்ளனர்.

இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு, பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர் இல்லாமல் வரும் சிறார்களுக்கு அரசு ஒரு விதிவிலக்கை அறிவித்தது.

ஆனால் அது போதுமானதல்ல என்று வழக்கறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

“கனடாவில் தான் முதன்முறையாக பாதுகாப்பாக உணர்ந்தேன்”

ஷய்தாவுக்கு இந்த நிச்சயமற்ற நிலை, கடந்த காலத்தின் வேதனையான நினைவுகளை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது.

இங்கே அவர் தனது சகோதரரின் பிள்ளைகளை கவனித்து வருகிறார்.

தேவாலயத்தில் தன்னார்வத் தொண்டில் சேர முயற்சிக்கிறார்.

ஆங்கிலம் கற்றுக்கொண்டு வருகிறார்.

ஆனால் இவை அனைத்தும் திடீரென நிறுத்தப்படக்கூடும் என்ற அச்சம் அவருக்குள் உள்ளது.

“கனடாவுக்கு வந்த பிறகு தான் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதன்முறையாக நான் பாதுகாப்பாக இருக்கிறேன் என்ற உணர்வு ஏற்பட்டது,” என்று ஷய்தா கூறுகிறார்.

“இங்கே நான் நானாக இருக்க முடிகிறது. ஒரு மனிதராக, ஒரு தனிநபராக என்னை மதிக்கிறார்கள்.”