செம்மணி – உண்மைகள் வெளிவர வேண்டுமாயின் வெளிப்படையான விசாரணை அவசியம்

யாழ்ப்பாணம் செம்மணி மனித புதைகுழி என்பது காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் துயரமான நினைவுகளை மட்டுமல்ல, உண்மை வெளிவர வேண்டும் என்ற தலைமுறையின் நீண்ட கால ஆவலையும் பிரதிபலிக்கிறது.

இது ஒரு வரலாற்றுச் சின்னமாகவே அல்லாது, நீதி தேடும் சமூகத்தின் தொடரும் முயற்சியின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு எலும்புக்கூடும், ஒருவரின் வாழ்வை நினைவூட்டும் சாட்சியாக உள்ளது.

புதைக்கப்பட்டவை உடல்கள் மட்டுமல்ல, கூடவே கேள்விகளும், குடும்பங்களின் எதிர்பார்ப்புகளும் புதைக்கப்பட்டுள்ளன. இன்று, அந்த மௌனம் உடைந்து சாட்சிகள் பேசத் தொடங்கும் நேரத்தில், சமூகமாக நாம் அவை சொல்லும் கதைகளைக் கேட்கத் தயாராக இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

இரண்டாம் கட்ட அகழ்வில் கண்டெடுக்கப்பட்டவை

செம்மணி சித்துப்பாத்தி மயானத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் இரண்டாம் கட்ட அகழ்வு பணிகள் 8 நாட்கள் நிறைவடைந்த நிலையில், 40க்கும் மேற்பட்ட மனித எச்சங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் 34 முழுமையான எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் 6 துண்டுகளாகப் பிளவுபட்ட எலும்புத் தொகுதிகள் உள்ளன. குறிப்பாக, இரண்டு எலும்புக்கூடுகள் சிறுவர்களுக்கு சொந்தமானவையாக இருக்கலாம் என சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. கூடவே விளையாட்டுப் பொருட்களும் உள்ளதால், சிறுவர்கள்தான் என்ற சந்தேகம் வலுப்பெற்றுள்ளது.

செம்மணி வழக்கு: பின்னணி மற்றும் தொடக்கம்

செம்மணி புதைகுழி தொடர்பான தகவல்கள் 1998 ஆம் ஆண்டு பொதுமக்கள் கவனத்துக்கு வந்தன. இதற்கு பின்னணி, 1996-ல் இடம்பெற்ற கிருஷாந்தி குமாரசுவாமி கொலை வழக்காகும்.

மாணவியான கிருஷாந்தி, 1996 செப்டெம்பரில், பாடசாலை முடிந்து வீடு திரும்பியபோது, பாதுகாப்புப் படையினரால் கடத்தப்பட்டு, பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு, பின்னர் கொல்லப்பட்டார்.

இந்த வழக்கில் பிரதிவாதியாக கைது செய்யப்பட்ட லான்ஸ் கோப்ரல் ரஞ்சித், அதிர்ச்சிகரமான சாட்சியத்தை அளித்தார்: 1996-இல் காணாமல் போன 15 பேர், செம்மணி பகுதியில் இராணுவத்தினரால் கொல்லப்பட்டு புதைக்கப்பட்டதாக அவர் தெரிவித்தார்.

இந்த சாட்சியத்தின் அடிப்படையில், 1999-ம் ஆண்டு செம்மணி பகுதியில் முதற்கட்ட அகழ்வுப் பணிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. இவை, இலங்கையில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் மீதான விசாரணைகளில் ஒரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கட்டமாக அமைந்தன.

காலத்தால் மறுக்க முடியாத உண்மைகள்

இந்த அகழ்வுகள் உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்தன. எனினும், அப்போது முறையான விசாரணைகள், அடையாளப்படுத்தல்கள் மற்றும் நீதிமுறை நடவடிக்கைகள் முழுமையாக மேற்கொள்ளப்படவில்லை. இதனால், அந்த எச்சங்கள் நீண்டகாலம் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளாகவே இருந்தன.

தற்போதைய பணிகள் மற்றும் எதிர்கால நம்பிக்கைகள்

யாழ்ப்பாண நீதிமன்ற நீதிபதி A.A. ஆனந்தராஜா தலைமையில் தொல்லியல் மற்றும் சட்டவைத்திய நிபுணர்கள் தற்போது ஆய்வு பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அகழ்வில் மீட்கப்பட்ட எலும்புக்கூடுகள் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தின் தடயவியல் மற்றும் மானிடவியல் துறைகளில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

செம்மணி போன்ற புதைகுழிகள் மனித உரிமை மீறல்களின் அடையாளமாக இருந்து, சமூக நீதி மற்றும் சர்வதேச நீதிச் சூழலுக்கு சவாலாக இருக்கின்றன. அவை மௌனமாக இருந்தாலும், காலப்போக்கில் உண்மைகளை வெளிக்கொண்டு வருவதைத் தடுக்க முடியாது என பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரும் நீதிக்காக போராடுவோரும் கூறுகின்றனர்.

உரிய விசாரணைகளுக்கு அழைப்பு

செம்மணி புதைகுழி தொடர்பான கேள்விகள் மற்றும் பொறுப்பாளர்களை முறையாக நிரூபிக்க, பாரபட்சமற்ற மற்றும் தெளிவான விசாரணைகள் அவசியம். உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல்களின் அடிப்படையில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள், பிழையாக வழிநடத்தப்படலாம். ஆகவே உண்மையின் அடிப்படையில் விசாரணைகள் மேற்கொள்ளப்படுவது அவசியம்.